Realtime website statisticsRealtime website statistics

17 Ağustos 2018 Cuma

  • 6,046 TL
  • 6,935 TL
  • 231,72 TL
  • 88.735
Mehmet ŞENER

Mehmet ŞENER

enermehmet@yandex.com.tr
15 Mayıs 2018 Salı 19:17

Engelli Çocuğum Ya Arkamda Kalırsa

 

Haberlerde, konuşmalarda ve spor sahalarında engellilerhakkında ki, tüm etkinlikler, konuşmalar, makaleler benim yüreğimi dağlar.Neden dağlamasın? Neden gözlerimin içi dolmasın?

 

Benim büyüğüm ağabeyim engelliydi.  Annem ona oğlum derdi, ağabeyim anadiyemezdi. Hep üzülürdüm okumaya giderken, o hiç kundura giyemedi, hiç Mehmetşuram ağrıyor demedi.

 

Aynı odada yatardık. Onun yatağı vardı, benim de yatağım,mutlaka kendi yatağına yatardı. Yemeyi, içmeyi bilirdi. Ben acıktık diyemedi.

 

Yazları yemekleri ben yapıyordum. Mehmet canımyemeklerden canım bunu istedi diyemedi. Biz ne pişirirsek onu yedi. Kesinliklesofrada ayrı oturtmazdım.  Yanıma oturur,beraber yerdik.

 

Annem babam yazın çalışmaya gittiklerinde ikimiz kalırdık.Ben onu severdim, o da beni, hiç hırçınlık yapmazdı. Hayatında acı, keder,ızdırab, üzüntü olmadı. İç dünyasını bilemiyorum.

 

Sevinçli olsak anlamı yoktu onun için. Ayakkabısılastikti.  Benim ki de lastikayakkabıydı, illaki kendisinin ayakkabısını giyerdi.

 

Bana bazen ağabey derdi. İmkanımız olmadığından hiçtelevizyon ijlemedi.  Gönlünceeğlenemedi. İçinden geldiği gibi ağlayamadı.

 

Hastayım beni doktora götürür veya doktora gideceğimdemedi. Yazın en çok ikimiz beraber zaman geçirirdik. O benim ağabeyimdi.

 

Hiç küçümsemedim. Osman ismi içimde hep sızıdır. Bilmedenkoşmaktır. Sessizliktir, yalnız olunca en büyük koruyucumdur. Asla dilenmedifakat mahallede tanımayan kişiler ağabeyimi gördüklerinde içlerinden gelerekpara verdikleri olurdu.

 

Banyosunu kendi yapamazdı. İllaki yardımla yapardı.Annemin en çok yüreğimi yakan cümlesi “Osman benim arkama kalmasın “ duasıydı.

 

Arkamda kalmasın ne anlama geliyordu? Ben ondan önceölmeyeyim demekti.  Anne yüreği buydu.Anne ben bakarım desem de, sizler baksanız da Osman arkama kalmasın derdi.

 

1995 yılının nisan ayında ağabeyim biraz rahatsızlandı.Annem bana anlattı. Üzülmeyelim, ona iyi bakalım dedim. Elimizden geldiğincebaktık.

 

Tam imkânımız oldu. Osman ağabeyimi kaybettik. Engellilerhaftasıyla ilgili görüşleri okurken dikkatimi çekti.

 

Annelerden biri aynen annem gibi diyor ki, Allah’ım benimarkama kalamasın, tek derdim onun ruhunu benden önce rabbimin alamsını dilerimdiyor.

 

Engellinin bulunduğu evde yaşamayan engelli hakkımda ki,sıkıntıları bilmez, onların hakkında konuşulduğunda alaycı, iğneleyici sözleraile yakınlarını ne kadar yaraladığını bilmezler.

 

Engelli bireylerin birer insan olduğunu kabul ederseksorun olmaz. Ama evde fazlalık görürsek insanın yapmayacağı yoktur. Çalışmayagittiğimizde mutlaka ağabeyime ekmeğini, yemeğini, suyunu bırakırdım.

 

Üç dört gün gelemeyeceksem mahallede ki, bakkalatembihlerdim. Ekmek, zeytin, helva, peynir bırakmasını söylerdim. Evdenayrılmaması için kapıları kilitlerdim.

Onun hayatı hep evin içinde ve evin bahçesinde geçti.

 

Önerim engelli kim olursa olsun iğneleyici, küçümseyici,aşağılayıcı ifadeler kullanmayın. Bunları yapanları hiç sevmedim, hala da sevmiyorum.

 

Annelere de üzülmeyiniz Allah genelde engellikardeşlerimizi annelerinden önce katına alıyor.

Allah ım hikmetinden sual olunmaz.

 

Engellilere taşralarda aşağılayıcı lakaplar takılıyor, bulakapları duyunca bazen için için ağladım.


YORUM EKLE

Güvenlik Kodu

YAZARA AİT DİĞER YAZILAR